Zespół ogona końskiego.

Choroba zwana zespołem ogona końskiego, spowodowany jest on najczęściej uciskiem przez bardzo masywną centralną przepuklinę krążka międzykręgowego kilku korzeni nerwowych w skutek stenozy światła kanału kręgowego. Do objawów tej choroby przynajmniej na początku, pojawia się przeczulica skóry u psa w okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Następnie występują łagodne problemy z podnoszeniem się, czyli sytuacje kiedy to pies wstaje oraz kładzie się bardzo powoli, przy tym niezbyt chętnie oraz siada bardzo zachowawczo.

   Z czasem udaje się także  zauważyć chwiejność w kończynach tylnych. Zwieracz odbytu staje się znacznie  rozszerzony a także zwiotczały, po czym zaczynają się pojawiać  problemy z nietrzymaniem kału u zwierzęcia.  Następuje, także  porażenie pęcherza moczowego,  a za  tym idzie samowolnie i  bezwiedne oddawanie moczu. Główne objawy to zaburzenia czucia typu korzeniowego,objawy rozciągowe,zaburzenie wszystkich możliwych  rodzajów czucia w okolicy krocza, na pośladkach, w części grzbietowej uda,niedowład wiotki dolnych kończyn,przy zajęciu korzeni L4 – L 5 – niedowład krótkich mięśni stopy, długich, prostowników grzbietowych stopy i palców, zginaczy kolana i mięśnia pośladkowego wielkiego, niemożność oddania moczu, brak odruchu skokowego przy zachowanym odruchu kolanowym, oraz stopniowy zanik porażonych mięśni, promieniujące bóle pojawiające się w tej lokalizacji, nasilane przez kaszel, kichanie i zmiany postawy, a także zaburzenie czynności zwieraczy i impotencja, przy całkowitym uszkodzeniu ogona końskiego, przy zajęciu korzeni L4-S1, jest  to zaburzenie czucia na grzbietowej powierzchni podudzi oraz wewnętrznej części stopu.

W każdym przypadku, z wyżej wymienionych objawów tego typu są  one sygnałem do natychmiastowej interwencji chirurgicznej, zaś działania fizjoterapeutyczne są koniecznie i  niezbędne  w  dalszym procesie całego leczenia. Podejrzenie tego zespołu,  wymaga  koniecznie interwencji neurologa oraz  neurochirurga, natomiast przyczynę tego zespołu identyfikuje się jedynie na podstawie badania neurologicznego i badań obrazowych, jak zdjęcie rentgenowskie i rezonans magnetyczny dolnego odcinka kręgosłupa zwierzęcia.